Yirminci yüzyıl, taze ürünlerin yanı sıra işlenmiş ve paketlenmiş gıdalar popülarite kazandıkça, yeme alışkanlıklarında büyük değişimlere tanıklık etmiştir.

İnsanlık, yüzyıllardır gıdaların raf ömrünü
uzatmak amacıyla gıdaları işlemektedir (örneğin tuzlanmış ve kurutulmuş etler), ancak
yemeye-hazır ve pişirmeye-hazır gıdaların üretimi için yeni teknikler geliştirildikçe,
bireysel ürün paketlemesi için artan bir ihtiyaç ortaya çıkmıştır. Aynı dönemde müşterilerin ürünlerin kendilerine
servis edilmesi yerine ürünleri raflardan seçtiği süpermarketler de
ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu trendler, ellilerde tırmanışa geçen bir endüstri olan otomasyonlu
gıda paketleme teknolojisini yönlendiren güçler olmuştur.